Wydawca treści Wydawca treści

Oferta łowiecka na sprzedaż polowań

Oferta łowiecka na sprzedaż polowań, organizowanych przez Nadleśnictwo Szprotawa dla myśliwych oraz towarzyszących im osób kierowanych przez Kupującego, na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny Nadleśnictwa Szprotawa, obwód łowiecki nr 216 w sezonie 2020/2021

Więcej informacji pod linkiem:

https://bip.lasy.gov.pl/history-mode/pl/bip/dg/rdlp_zielona_gora/nadl_szprotawa/komunikaty_i_ogloszenia


Oferta łowiecka

Teren Nadleśnictwa Szprotawa wchodzi w skład IV Rejonu Hodowlanego. Gospodarka łowiecka prowadzona jest tutaj w 10 obwodach łowieckich (2 obwody leśne i 8 polnych). 9 obwodów dzierżawią koła łowieckie, a 1 jest obwodem wyłączonym z wydzierżawienia jako Ośrodek Hodowli Zwierzyny.

Priorytetem gospodarki łowieckiej w OHZ jest ochrona zwierzyny łownej i gospodarowanie jej zasobami, zgodnie z zasadami ekologii oraz prawidłowej gospodarki leśnej. Gospodarowaniem w obwodzie nr 216 - OHZ zajmuje się Nadleśnictwo Szprotawa.  

Na terenie Nadleśnictwa Szprotawa gospodarkę łowiecką prowadzą następujące Koła Łowieckie:

  • Koło Łowieckie "Święty Eustachy" Gościeszowice - obwód nr 202,

  • Koło Łowieckie "Darz Bór" Przemków - obwód nr 203,

  • Koło Łowieckie "Daniel" Szprotawa - obwody nr 204 i 215,

  • Koło Łowieckie "Bóbr" Małomice - obwód nr 205,

  • Koło Łowieckie "Artemida" Kobyłka - obwód nr 206,

  • Koło Łowieckie "Wrzos" Zielona Góra - obwód nr 207,

  • Koło Łowieckie "Sęp" Przemków - obwód nr 214,

  • Koło Łowieckie "Lis" Bytom Odrzański - obwód nr 217

Przeczytaj więcej łowiectwie.
 


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Historia

Historia

Nadleśnictwo Szprotawa w swoim dzisiejszym kształcie zostało utworzone Zarządzeniem Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych dnia 1 kwietnia 1993r. Do tego czasu w skład Nadleśnictwa wchodził jeszcze obręb Żagań włączony w 1976r.

Pierwsze zapiski o gospodarce leśnej pochodzą z 1430 roku. Według kroniki, miasto Szprotawa zatrudniało już w tamtych czasach leśniczego nadzorującego lasy miejskie. Lasy te zajmowały powierzchnię około 4300 ha i obejmowały południowo - wschodnią część dzisiejszego obrębu Szprotawa. Należała do nich również "Buczyna Szprotawska", która była od dawna obiektem chronionym, a w latach 30- XX wieku uzyskała status rezerwatu zajmującego powierzchnię 85,20 ha. Rezerwat w obecnym kształcie zajmuje 152,30 ha. Do dzisiaj w rezerwacie zachowały się dwa kamienie pamiątkowe, upamiętniające kolejnych Nadleśniczych lasów miejskich z XIX wieku.

Oprócz "Buczyny Szprotawskiej" istniały jeszcze dwa rezerwaty - "Wysoki Las" i "Błota nad Szprotą". Chroniony również był pomnik przyrody - dąb "Chrobry", który nosił wówczas nazwę "Wielki Dąb" ("Grosse Eiche") oraz "Buk Trębacza" ("Trompeterbuche"). 

Pozostałe lasy dzisiejszego Nadleśnictwa Szprotawa stanowiły własność majątków ziemskich i gospodarstw chłopskich. Do dziś między innymi zachowały się kamienie graniczne Heinricha von Neumana - dziewiętnastowiecznego właściciela dóbr Wiechlice i okolicy.

W dzisiejszym obrębie Małomice, leśnictwo Małomice (oddział 256) jako drzewostan zakwalifikowany jest dawny park dworski projektowany około 1872 roku przez Carla Petzolda, który uczył się i pracował u Rehdera - nadwornego ogrodnika Hermanna von Pücklera - twórcy Parku Mużakowskiego.

W latach 1862 - 1883 na powierzchni 19 ha w Sobolicach (Zöbeln) został założony park przy pałacu Kupperwolffa, który dotrwał do dzisiaj.  Decyzją wojewody Lubuskiego park przekazano do zasobów gminy Bytom Odrzański. Tym samym Nadleśnictwo Szprotawa zubożało o 8 pomników przyrody, które znajdowały się we wspomnianym parku.

Czasy współczesne

Nadleśnictwo Szprotawa powstało w 1946 roku i obejmowało teren dzisiejszego obrębu Szprotawa z powierzchnią około 8000 ha. Pierwotny podział powierzchniowy był bardzo uproszczony - jeden oddział stanowił jedno wydzielenie.

W latach 1952 - 1965 obowiązywał prowizoryczny plan urządzania lasu i dopiero w 1965 roku opracowano definitywny plan oparty o pełną taksację.

Przez lata, jakie minęły od zakończenia II wojny światowej, w Lasach Państwowych następowały liczne reorganizacje i zmiany podziałów terytorialnych, które nie ominęły również Szprotawy.

W latach 70-tych XX wieku w wyniku przeprowadzonego łączenia jednostek, utworzono duże Nadleśnictwo, które składało się z 4 obrębów (Szprotawa, Małomice, Żagań i Żuków) i obejmowało zasięgiem terytorialnym ponad 100 000 ha. Obecnie na Nadleśnictwo Szprotawa składają się dwa obręby (Szprotawa i Małomice) obejmujące około 19 tys. ha powierzchni leśnej, przy zasięgu terytorialnym rzędu 65 000 ha. Obręb Szprotawa jako część Borów Dolnośląskich tworzy praktycznie zwartą całość, natomiast obręb Małomice składa się z ponad 300 kompleksów, z czego 106 ma powierzchnię poniżej 1 ha, zaś kolejne 114 mieści się w przedziale od 1 do 5 ha. Granica polno - leśna Nadleśnictwa wynosi około 1000 km, czyli jest porównywalna z długością granicy Polski z Czechami i Słowacją.

W okresie od 1946 roku do dzisiaj Nadleśnictwem Szprotawa kierowało (wliczając obecnego) - siedmiu Nadleśniczych. Z nazwisk powszechnie znanych należy wymienić Nadleśniczego Zygmunta Patalasa (1951 - 1952), późniejszego Dyrektora Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie. Nadleśnictwem Białobrzezie (przemianowanym na Żuków w 1951 r., przyłączonym do Szprotawy w 1973r.), w latach 1947 - 1951 kierował Adam Szczerba - późniejszy Naczelny Dyrektor Lasów Państwowych.