Wydawca treści Wydawca treści

Obiekty edukacyjne

Nadleśnictwo Szprotawa posiada liczne gatunki roślin i zwierząt oraz dużą liczbę obszarów chronionych. Aby móc przyjrzeć im się z bliska wyznaczone zostały specjalne obiekty edukacyjne, pozwalające na lepsze zrozumienie otaczającego nas świata naturalnego.

Na terenie Nadleśnictwa Szprotawa zostały wyznaczone miejsca odpoczynku podczas wędrówek szlakami turystyczno – edukacyjnymi. Znajdują się one na terenie rezerwatu przyrody „Buczyna Szprotawska" oraz nad użytkiem ekologicznym „Łabędzie stawy".

Nadleśnictwo posiada własną szkółkę leśną, zlokalizowaną w Krzywczycach, gdzie organizowane są lekcje dotyczące zagadnień związanych z powstawaniem lasu.

W celach edukacyjnych wykorzystuje się również obiekty innych podmiotów.  Zalicza się do nich ścieżkę turystyczno – dydaktyczną Park Słowiański i miejsce ostoi przyrody „Wzgórza Bunkrowe" w Wiechlicach.

Ścieżka „Park Słowiański" rozciąga się na obszarze 6 km i obejmuje 21 przystanków dydaktycznych, takich jak: Rzeka Bóbr, Co to jest pomnik przyrody?, Aleja biczowa, nowotwór z drzewa, Gród Chrobrego, Nowe Pokolenie, Zrost morfologiczny drzew, Grąd, Dziuplaki, Polska „liana" – bluszcz, Starorzecze Bobru, Polskie „namorzyny" – zarośla wierzbowe, Grzęzawisko „Chorwackie", Las na wodzie, Co to jest melioracja?, Pradolina Bobru, Osobliwości przyrody „Lagry", Trzy światy – pole, łąka, las, Sukcesja naturalna, Łowiectwo – paśnik, lizawka, Cienista świerczyna oraz Zwał lipy. 

Obiekty edukacyjne cieszą się wśród odwiedzajacych dużym zainteresowaniem. Fot. Jerzy Wilanowski

Na końcu ścieżki znajduje się polana z paleniskiem na ognisko. Istnieje możliwość zwiedzania ścieżek z przewodnikiem.

Przy najstarszym dębie w Polsce, liczącym już sobie ponad 750 lat – „Chrobrym" jest dostępna infrastruktura turystyczna, będąca idealnym miejscem na zapoznanie się z tym niesamowitym pomnikiem przyrody.

Dowiedz się więcej na temat „Chrobrego".

Na uwagę zasługują również leżące na terenie Nadleśnictwa parki zabytkowe, w których występują liczne pomniki przyrody, znajdujące się w miejscowościach: Długie, Wiechlice, Sucha Dolna, Małomice czy Mycielin.


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Historia

Historia

Nadleśnictwo Szprotawa w swoim dzisiejszym kształcie zostało utworzone Zarządzeniem Naczelnego Dyrektora Lasów Państwowych dnia 1 kwietnia 1993r. Do tego czasu w skład Nadleśnictwa wchodził jeszcze obręb Żagań włączony w 1976r.

Pierwsze zapiski o gospodarce leśnej pochodzą z 1430 roku. Według kroniki, miasto Szprotawa zatrudniało już w tamtych czasach leśniczego nadzorującego lasy miejskie. Lasy te zajmowały powierzchnię około 4300 ha i obejmowały południowo - wschodnią część dzisiejszego obrębu Szprotawa. Należała do nich również "Buczyna Szprotawska", która była od dawna obiektem chronionym, a w latach 30- XX wieku uzyskała status rezerwatu zajmującego powierzchnię 85,20 ha. Rezerwat w obecnym kształcie zajmuje 152,30 ha. Do dzisiaj w rezerwacie zachowały się dwa kamienie pamiątkowe, upamiętniające kolejnych Nadleśniczych lasów miejskich z XIX wieku.

Oprócz "Buczyny Szprotawskiej" istniały jeszcze dwa rezerwaty - "Wysoki Las" i "Błota nad Szprotą". Chroniony również był pomnik przyrody - dąb "Chrobry", który nosił wówczas nazwę "Wielki Dąb" ("Grosse Eiche") oraz "Buk Trębacza" ("Trompeterbuche"). 

Pozostałe lasy dzisiejszego Nadleśnictwa Szprotawa stanowiły własność majątków ziemskich i gospodarstw chłopskich. Do dziś między innymi zachowały się kamienie graniczne Heinricha von Neumana - dziewiętnastowiecznego właściciela dóbr Wiechlice i okolicy.

W dzisiejszym obrębie Małomice, leśnictwo Małomice (oddział 256) jako drzewostan zakwalifikowany jest dawny park dworski projektowany około 1872 roku przez Carla Petzolda, który uczył się i pracował u Rehdera - nadwornego ogrodnika Hermanna von Pücklera - twórcy Parku Mużakowskiego.

W latach 1862 - 1883 na powierzchni 19 ha w Sobolicach (Zöbeln) został założony park przy pałacu Kupperwolffa, który dotrwał do dzisiaj.  Decyzją wojewody Lubuskiego park przekazano do zasobów gminy Bytom Odrzański. Tym samym Nadleśnictwo Szprotawa zubożało o 8 pomników przyrody, które znajdowały się we wspomnianym parku.

Czasy współczesne

Nadleśnictwo Szprotawa powstało w 1946 roku i obejmowało teren dzisiejszego obrębu Szprotawa z powierzchnią około 8000 ha. Pierwotny podział powierzchniowy był bardzo uproszczony - jeden oddział stanowił jedno wydzielenie.

W latach 1952 - 1965 obowiązywał prowizoryczny plan urządzania lasu i dopiero w 1965 roku opracowano definitywny plan oparty o pełną taksację.

Przez lata, jakie minęły od zakończenia II wojny światowej, w Lasach Państwowych następowały liczne reorganizacje i zmiany podziałów terytorialnych, które nie ominęły również Szprotawy.

W latach 70-tych XX wieku w wyniku przeprowadzonego łączenia jednostek, utworzono duże Nadleśnictwo, które składało się z 4 obrębów (Szprotawa, Małomice, Żagań i Żuków) i obejmowało zasięgiem terytorialnym ponad 100 000 ha. Obecnie na Nadleśnictwo Szprotawa składają się dwa obręby (Szprotawa i Małomice) obejmujące około 19 tys. ha powierzchni leśnej, przy zasięgu terytorialnym rzędu 65 000 ha. Obręb Szprotawa jako część Borów Dolnośląskich tworzy praktycznie zwartą całość, natomiast obręb Małomice składa się z ponad 300 kompleksów, z czego 106 ma powierzchnię poniżej 1 ha, zaś kolejne 114 mieści się w przedziale od 1 do 5 ha. Granica polno - leśna Nadleśnictwa wynosi około 1000 km, czyli jest porównywalna z długością granicy Polski z Czechami i Słowacją.

W okresie od 1946 roku do dzisiaj Nadleśnictwem Szprotawa kierowało (wliczając obecnego) - siedmiu Nadleśniczych. Z nazwisk powszechnie znanych należy wymienić Nadleśniczego Zygmunta Patalasa (1951 - 1952), późniejszego Dyrektora Instytutu Badawczego Leśnictwa w Warszawie. Nadleśnictwem Białobrzezie (przemianowanym na Żuków w 1951 r., przyłączonym do Szprotawy w 1973r.), w latach 1947 - 1951 kierował Adam Szczerba - późniejszy Naczelny Dyrektor Lasów Państwowych.