Wydawca treści
Łowiectwo
Las to nie tylko drzewa. Jak dbamy
o zwierzynę w Nadleśnictwie Szprotawa?
Polskie lasy to tętniące życiem ekosystemy, będące domem dla niezliczonej liczby stworzeń. Gwałtowny rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i reguły rządzące naturą,
co bezpośrednio wpływa na bytujące w nim zwierzęta. Z tego powodu we współczesnym świecie ich liczebność, sposoby opieki oraz możliwości zapobiegania szkodom w uprawach rolnych są ściśle regulowane przez prawo – zarówno polskie, jak i unijne.
Łowiectwo w służbie przyrody
Nowoczesne łowiectwo to przede wszystkim element ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa Prawo łowieckie z 1995 roku. Zwierzęta łowne są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa.
Racjonalnym gospodarowaniem tymi zasobami, w zgodzie z zasadami ekologii
oraz gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się wspólnie leśnicy oraz myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim.
Kto mieszka w szprotawskich lasach?
Lasy Nadleśnictwa Szprotawa charakteryzują się dużą różnorodnością fauny.
Do najważniejszych gatunków zwierzyny grubej należą tutaj jelenie, sarny oraz dziki.
W części nadleśnictwa należącej do Borów Dolnośląskich, coraz częściej widywany jest również nasz największy, rodzimy drapieżnik – wilk, którego obecność świadczy o dobrej kondycji i naturalności tych terenów.
Wśród ptaków stałymi mieszkańcami naszych łowisk są przede wszystkim kaczki, których liczebność jest największa wśród skrzydlatych mieszkańców. Ponadto w terenie spotkać można łabędzie, kuropatwy, gołębie grzywacze oraz gęsi, a nieco rzadziej – bażanty i skryte słonki.
Gospodarka łowiecka w praktyce: Koła Łowieckie i OHZ
Na terenie Nadleśnictwa Szprotawa, w obrębie 10 obwodów łowieckich, gospodarkę prowadzi 10 kół łowieckich. Jeden z obwodów został wyłączony z wydzierżawienia – bezpośredni nadzór i gospodarowanie prowadzi na nim nasze nadleśnictwo w ramach specjalnie utworzonego Ośrodka Hodowli Zwierzyny (OHZ). Wspólnym zadaniem kół oraz OHZ jest całoroczna ochrona zwierzyny i mądre zarządzanie jej populacją.
Zielone stołówki, czyli leśne menu dla zwierzyny
Jednym z najważniejszych i najbardziej skutecznych działań łowieckich
jest zagospodarowywanie poletek łowieckich. Są to specjalnie dobrane i uprawiane przez myśliwych oraz leśników fragmenty ziemi wewnątrz lasu lub na jego obrzeżach, na których sadzi się rośliny stanowiące przysmak dla dzikich zwierząt (np. kukurydzę, topinambur czy rzepak).
Działanie to niesie za sobą podwójną korzyść:
- Wzbogaca dietę zwierząt leśnych o niezbędne składniki odżywcze, zwłaszcza
w trudniejszych okresach roku. - Skutecznie zatrzymuje zwierzynę w lesie, odciągając ją od pól uprawnych,
co pozwala znacząco zmniejszyć szkody wyrządzane rolnikom.
Współpraca na linii leśnik – myśliwy – rolnik pozwala nam zachować unikalne bogactwo szprotawskiej przyrody, przy jednoczesnym minimalizowaniu konfliktów na styku cywilizacji i dzikiej natury.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
ASF
ASF
Afrykański pomór świń
Afrykański Pomór Świń (ASF) – co musisz wiedzieć? Ważne informacje dla mieszkańców i turystów
Afrykański Pomór Świń (ASF) to groźna, zakaźna choroba wirusowa, która od lat stanowi jedno z największych wyzwań dla polskiego rolnictwa oraz gospodarki leśnej. Wirus atakuje wyłącznie świnie domowe oraz dziki. Choć dla ludzi jest całkowicie nieszkodliwy (nie zarażamy się nim i nie chorujemy), to człowiek jest niestety jednym z głównych wektorów przenoszenia wirusa na duże odległości.
Nadleśnictwo Szprotawa, dbając o bezpieczeństwo ekosystemu oraz lokalnych gospodarstw rolnych, przypomina o kluczowych zasadach zachowania w lesie oraz procedurach postępowania w przypadku napotkania padłego dzika.
Najważniejsze zasady bezpieczeństwa w lesie (Bioasekuracja)
Wybierając się na spacer, jagody, grzyby czy rower do szprotawskich lasów,
każdy z nas powinien przestrzegać podstawowych zasad, które minimalizują ryzyko rozniesienia wirusa poza teren leśny:
- Zabezpiecz odzież i obuwie: Po powrocie z lasu dokładnie wyczyść
i zdezynfekuj buty oraz wypierz odzież, w której byłeś w lesie. Wirus ASF jest niezwykle odporny na czynniki środowiskowe i może przetrwać na ubraniu przez długi czas. - Nie wyrzucaj resztek jedzenia: Wszelkie odpadki spożywcze (zwłaszcza kanapki z wędliną, resztki mięsa) bezwzględnie zabieraj ze sobą z lasu!
Dziki mogą zjeść porzuconą żywność skażoną wirusem, co doprowadzi
do natychmiastowego wybuchu nowego ogniska choroby. - Pilnuj psa: Psy w lesie muszą być bezwzględnie prowadzone na smyczy. Biegający luzem pupil może natrafić na padłego dzika, a następnie przenieść wirusa na swojej sierści prosto do Twojego domu lub gospodarstwa.
Co zrobić, gdy znajdziesz padłego dzika?
Znalezienie i szybkie usunięcie zwłok padłego dzika to kluczowy element walki z ASF. Jeśli podczas leśnej wędrówki natkniesz się na martwe zwierzę:
- NIE ZBLIŻAJ SIĘ i pod żadnym pozorem nie dotykaj zwłok dzika.
- Zabezpiecz miejsce: Zapamiętaj lub zapisz dokładną lokalizację (bardzo pomocne są współrzędne GPS z telefonu lub numer najbliższego słupka oddziałowego).
- Natychmiast powiadom odpowiednie służby: Zgłoś znalezisko
do Powiatowego Lekarza Weterynarii, właściwego Powiatowego Centrum Zarządzania Kryzysowego, policji lub bezpośrednio do Nadleśnictwa Szprotawa.
Więcej informacji w załącznikach
Tematyka ASF wiąże się z licznymi obostrzeniami prawnymi, wyznaczaniem specjalnych stref (czerwonych, niebieskich, różowych) oraz restrykcyjnymi wytycznymi Głównego Lekarza Weterynarii.
Wszystkie szczegółowe informacje, mapy aktualnych stref objętych ograniczeniami, rozporządzenia Wojewody oraz ulotki instruktażowe dotyczące bioasekuracji
dla hodowców i myśliwych zawarte są w poniższych załącznikach. Zapraszamy
do ich pobrania i zapoznania się z dokumentacją.
Pamiętajmy – odpowiedzialne zachowanie w lesie chroni nasze wspólne bogactwo przyrodnicze oraz lokalnych rolników!
ASF w Polsce - mapy, obszary objęte restrykcjami, ogniska u świń i dzików
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną Głównego Inspektoratu Weterynarii https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/afrykanski-pomor-swin
